"من احیاها فکانما احیا الناس جمیعا" ( مائده آیه 32 )
هر که شخصی را زنده کند گویی که تمام مردم را زنده کرده است.


در سخن وحی مبالغه وجود ندارد. خداوند میفرماید زندگی یک نفر به ازای زندگی تمام مردم.


 

 

این آیه شریفه به گوش آن دسته که محضر حضرت آیت الله شیرازی را درک کرده اند بسیار آشناست و از پی آن بارها مخاطب این پرسش ایشان بوده اند  که " کدام کار برتر است ، نجات جسمی که در معرض مرگ است  یا رهانیدن قلب و روحی که در ورطه نابودی و هلاکت گرفتار شده است ؟ "
و خداوند مسیر نجات و رهایی را در اجابت خود و رسول قرار داده است و فرموده :


" یا ایها الذین امنوا استجیبوا لله و للرسول اذا دعاکم لما یحییکم" )انفال آیه 24)
ای مومنان ، خدا و رسول او را اجابت کنید هنگامی که شما را به انچه که زندگانی میبخشد فرا میخوانند.          
 

چنین عقیده ای  سبب شده که معظم له سرمایه گرانبهای عمر خود را همواره وقف احیا و اعتلای حیات معنوی مردم نمایند.
 

لذا در طی سالیان گذشته  تعداد زیادی ( حدود 500 نفر از سال 1351 تا به امروز) از پیروان ادیان مختلف  و با ملیت های متفاوت با استفاده از منطق وحی و نور عقل ، به دستان مبارک  حضرت ایت الله شیرازی به دین مبین اسلام و مذهب حقه جعفری مشرف شده اند.
آنچه که در ذیل آمده است برگهایی از دفتر موسوم به رهیافتگان است که این عده به رسم یادگاری برای ایشان مرقوم داشته اند.


* شطرنجي شدن نام ها و امضاها صرفا به منظور رعايت امانت داري در قبال صاحبان آنها مي باشد *

 

 

بار خدایا از الطاف و عنایات بی کرانت بینهایت شاکر و سپاسگزارم . توفیقی که به این حقیر فقیر در کمک به بندگان خودت در راه قبول اسلام و تشیع مرحمت فرمودی الی غیر النهایه مورد تشکر و امتنان است. کجا میتواند یک فرد ذلیل علیل و فقیر این خدمت را به جامعه بشری و اسلام نماید؟ آیا این جز توفیق عنایات بیکران توست ؟ از یاد نمیبرم که همیشه از تو درخواست کردم گه در این راه توفیق پیدا کنم و این توفیق از جنابت به این حقیر اهدا شد.

 و الامر کله لک ، انا العبد الحقیر الفقیر الذلیل العاجز و الیک المصیر والحمدلله رب العالمین. یا رب اجعل هذا القلیل ذخیرتا  لقبری

و انت ارحم الراحمین
العبد سید رضی شیرازی