نكته‌اي را در عظمت معنوي ايشان، عرض مي‌كنم. از آقا سيد عباس اصفهاني، نجل جليل آقا سيد محمد فشاركي شنيدم: «بعد از مرحوم ابوي، خواستم از كسي تقليد كنم. از بزرگي پرسيدم: آقا ميرزا محمد تقي شيرازي، عادل است؟ ايشان به من گفت: از عصمت آقا ميرزا محمد تقي بپرس، نه از عدالت ايشان».
مرحوم ميرزا حالت انصراف نفسي داشته است، يعني اگر مي‌خواسته ذهنش را از چيزي منصرف نمايد و فقط متوجه خدا بكند، مي‌توانسته است. اين مقام بزرگي است.
نقل مي‌كنند: «شيخي خدمت مرحوم ميرزا مي‌آيد و از ايشان، نماز استيجاري طلب مي‌كند. مرحوم ميرزا، چون اطمينان به وي نداشته است، نمي‌دهد. شيخ عصباني مي‌شود و به مرحوم ميرزا توهين مي‌كند. در مناسبت ديگري، مرحوم ميرزا به آن شيخ كمك مالي مي‌كند. اطرافيان مي‌گويند: «آقا! اين شخص فاسق است،‌ آن روز به شما توهين كرد». ميرزا مي‌فرمايد: «من اصلاً نشنيده‌ام!».